Jong leidt de weg naar inclusie - Generations INC
15505
post-template-default,single,single-post,postid-15505,single-format-standard,bridge-core-3.0.1,qode-page-transition-enabled,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-theme-ver-28.7,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.7.0,vc_responsive

Jong leidt de weg naar inclusie

Jong leidt de weg naar inclusie

Diversiteit is een hot topic. Niet verwonderlijk aangezien de Nederlandse (arbeids)populatie steeds diverser wordt (diverser nog dan New York). De droom: een maatschappij waarin we ieders unieke talenten waarderen en benutten. Het breed gedragen standpunt is dat de meerwaarde van diversiteit pas tot stand komt als er een inclusieve mindset is. Dan rijst de vraag op: “hoe komen we tot deze mindset?”. De jonge generatie is de sleutel!

Diversiteit loont, mits..

Onderzoek laat zien dat diverse teams creatiever, productiever, energieker en innovatiever zijn dan homogene teams. Verschillen versterken. Inzetten op diversiteit blijkt dus niet alleen eerlijk, maar ook slim te zijn. Initiatieven om diversiteit te bevorderen komen in rap tempo van de grond. De gaypride vlag wappert aan de gevel, het vrouwenquotum wordt doorgevoerd, er is een gebedsruimte, een Generatiepact. Om de vruchten te plukken is de voorwaarde wel dat er een inclusieve mindset is. En hier zit de crux. Diversiteitsbeleid blijft veelal steken bij een mooie intentie. Of -erger- is er voor de bühne, een marketingtruc. Medewerkers voelen de meerwaarde van de verschillende bloedgroepen nog niet. Fricties in plaats van synergie tot gevolg en de minderheid voelt zich niet gezien/ gehoord.

Vergrijzende mindset

Ondanks de groeiende diversiteit binnen organisaties is de mentaliteit opvallend homogeen. Wat niet helpt is dat de beslissers en cultuurdragers binnen organisaties van nature geen vernieuwende generaties zijn. Generatie X (1955-1970) en Pragmaten (1970-1985) hebben de neiging om vast te houden aan verouderde patronen. Een vastomlijnde vergadercultuur, salarishuizen gericht op anciënniteit en strak ingerichte loopbaanpaden. Is het logisch dat de medewerkers met de meeste ervaring met de scepter zwaaien? In de snel veranderende en complexe wereld is ervaring een potentieel gevaar. Vernieuwing, creativiteit en flexibiliteit manifesteert zich juist bij gebrek aan vlieguren. Zeker bij grote organisaties heerst er een “zo-doen-we-het-nou-eenmaal”, “our way or the highway” mentaliteit waar vooral de jonge garde op leeg loopt. Door de toenemende vergrijzing binnen organisaties ligt het verder vastroesten van denken en doen op de loer. De inclusieve mindset lijkt verder van ons af te drijven.

Jong als kartrekker

Generatie Y (1985-2000) en met name Generatie Z (2000-2015) zijn de sleutel om deze trend te doorbreken. Zij hebben van nature een inclusieve mindset. Zij zijn het product van de diverserende omgeving, opvoeding en tijdsgeest waarin ze zijn opgegroeid. Diversiteit is de norm. Zij hebben een hekel aan hokjes denken, hiërarchie en heilige huisjes. Of het nou gaat om etniciteit, gender, leeftijd, seksuele oriëntatie…hun blik is fluïde. Hun verjaardagspartijtjes werden gevierd in een kleurrijke mix. Gebruik deze jongste medewerkers als kartrekkers om inclusief denken te bevorderen. Zet hen in als adviseurs voor management teams, geef hun de rol als mentor voor oudere collega’s, laat hun diversiteitsactiviteiten samen met de gevestigde orde organiseren. Maar goed, er is wel een inclusieve mindset nodig om dit te doen. En zo blijft het wel een uitdaging.

Artikel op LinkedIn